در موج چهارم اطلاعات يا عصر مجازي‌سازي، همه چيز متكي به اطلاعات و سلطه بر منابع ارتباطاتي است. امروزه در سايه گسترش شبكه‌هاي جهاني، بخصوص اينترنت و نيز ديگر فناوري‌ها همچون پست الكترونيكي، پيامك و ديگر ميكروتكنولوژي‌ها و ماهواره‌ها، فرهنگ‌ها و سياست‌ها دستخوش تحول ساختاري شده‌اند؛ به طوري كه اين ساختار نظام جديد در كارايي نظام سياسي و درك و تعامل صحيح دولت با بخش خصوصي، تاثير آشكاري دارد. با توجه به چنين شرايطي، عرصه انتخابات به عنوان يكي از مهم‌ترين عرصه‌هاي سياست و تصميم‌گيري و نماد حضور مردم در عرصه عمومي، تحت تاثير فناوري‌هاي جديد قرار گرفته است.

در واقع، رسانه‌ها در عصر تنوع فرهنگي، نه‌تنها توليدكننده سياست هستند؛ بلكه شاخص‌هاي ضدسياست را سازماندهي مي‌كنند. در مجموع، امروزه عرصه‌ها و حوزه‌هاي مختلف سياست تحت تاثير اقتدار و قدرت اينترنت قرار گرفته‌اند؛ چنان‌كه اينترنت بر نوع انتخاب و تصميم‌گيري مردم، نوع انتظارات و مطلوبيت‌هاي جامعه، افزايش درخواست‌هاي مردم از دولت ونخبگان سياسي، سياستگذاري، تعاملات دولت و مردم، افزايش نقش سرمايه در رقابت‌هاي سياسي و... به گونه‌هاي مختلف تاثيرگذار بوده است.

يكي از بايسته‌هاي اصلي ارتباط بين اينترنت و انتخابات، تعريف و شاخص‌بندي از مفاهيم اصلي، يعني اينترنت و انتخابات و مفاهيم نزديك به اين متغيرها همچون مشاركت سياسي، دولت الكترونيك و امثالهم است؛ چراكه اين متغيرها، تعريف ثابت و يكساني ندارند و هرگونه تعريف از آنها نتايج و پيامدهاي خاصي به دنبال خواهد داشت.